Dan heb ik haar een tijdje niet meer gesproken die avond. Plots stond ze wel enkele meters verder met haar vriendinnen aan een toogje. Geen idee of ze daar al lang stond. Was gewoon leuk om af en toe nog eens naar elkaar te glimlachen. Wanneer mijn vriendinnen een voor een naar huis gaan, stap ik toch nog eens naar haar toe. Vraag wat ze wilt drinken en we staan daar nog een tijd te praten. Haar vriendinnen willen door gaan naar ergens anders. De madam vraagt of ik mee wil, maar ik weiger. Ik was moe en moest sowieso ook redelijk vroeg op. Zij weigert ook en stapt samen met mij naar de auto. Weer een leuk gesprek. We staan nog even stil op de plek waar we elkaar eigenlijk zouden moeten laten gaan. Twee kussen op de wang en dan vraagt ze me waar ik zo uitga. Of ik soms in Popi kom. Ik zeg haar dat dat al wel even geleden is, maar wie weet zien we elkaar daar nog wel eens. Ze laat me weten dat ze er op hoopt…
zaterdag 15 december 2007
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
1 reacties:
Oelala dat klinkt veelbelovend...
Een reactie plaatsen