Toevallige ontmoeting.

Een week later komen we elkaar dus effectief in dat café tegen. Ik ben er samen met een vriendin om nog eens bij te babbelen. Al wil ik niet ontkennen dat ik wel eens dacht, stel dat ze er ook zou zijn… En dat is dus het geval. Na haar twee keer aan de toog te passeren bij een bezoek aan het toilet durf ik haar nog altijd niet goed aan te spreken. Ze had me nog niet gezien, vermits ze helemaal in haar gesprek opging. Wanneer ze even alleen staat, spoort mijn gezelschap me toch aan om met haar te gaan praten. Ik maak de klik, sta recht en vlieg door de ruimte richting madam. Ze was blij me te zien of zo leek het toch. Weeral een leuk gesprek. Op een gegeven moment zegt ze dat ze blij is me toch zo eens gewoon op café te zien. Ik citeer de woorden die volgden:

Zij: “Eigenlijk zijde gij wel een knappe hé”.
Ik aarzel verlegen en antwoord: “Gij ook wel.”
Waarop zij even van haar stuk is en zegt: “Jamaar ik ben al wel een pakske ouder hé.”
Ik denk even na en zeg het dan toch: “Dat vind ik niet erg zenne.”

Op het einde van ons gesprek zegt ze nog dat ze volgende keer mijn nummer gaat vragen. Omdat ze eens wil afspreken…