De geweldige en de dommerik.

Hoe kan ze nu zo’n trut zijn. Nee ik heb het niet over een ex-lief… Het is één van mijn werkgevers die zich zo onuitstaanbaar kan gedragen. Gelukkig heb ik al ontdekt dat het ook bij andere collega’s wringt met haar en ze nu eenmaal een moeilijk mens is. Ze zit daar maar, ze commandeert me, wat eigenlijk wel haar taak is, maar de manier waarop ze het doet. Totaal verkeerd. Ze komt naast me staan, geeft me flinke kritiek, zit achter mijn gat als ze denkt dat ik niet snel genoeg werk. Maar hoe kan het ook anders, ik ben nog een beginneling en ik werk echt wel zo snel ik kan. Ik hoor van andere collega’s dat ik helemaal niet traag werk. Ik vind zelf ook dat ik van de ene naar de andere taak vlieg en ik er nog wel rekening mee probeer te houden, een taak niet half z’n gat te doen. Op andere dagen, wanneer zij mij niet de opdrachten te geven heeft, maar ik ze van iemand anders krijg, is er toch totaal geen probleem. En ja, loop ik ook niet zo op de toppen van mijn tenen rond.

Maar alé vandaag had ik weer prijs. Ik viel weer onder haar ‘duupje van de dag’. Ik was de nieuwste, jongste en onervaren journalist van vandaag, dus ja waarom zou ze niet op mij vitten. Och in het begin trok ik mij dat nog aan, maar ik nu durf ik zeggen dat ik me er niets van aantrek. Of dat probeer ik toch… Want ze is en blijft een werkgever en ik die verdomde domme nieuweling.