De njet.

Ik weet het, het was hier weer even stil. Maar daarom heb ik zelf nog niet stil gezeten… Gelukkig is de maand februari al even bezig en ben ik nog steeds vrijgezel. Gek om te zeggen, maar hopelijk blijft dat nog even zo of ik zou wel eens een gestoorde maandelijkse gewoonte kunnen kweken. Waar ik het over heb? Op twee maanden tijd twee we-proberen-het-eens-relaties, dat lijkt me niet gezond. Voor de snelle wiskundigen onder ons is dat een gemiddelde van één “vlam” per maand. Okaj zo klinkt het leuk en in het begin is dat ook zo. Je voelt je aanvaard, knap, waardevol op de liefdesmarkt. Maar daarachter schuilt het gevaar. Want die “njet” achteraf kan best wel hard zijn. Ook al was het eigenlijk allemaal nog niet begonnen en sprak je van kriebels in plaats van verliefd zijn. Geloof me, het brengt je vertrouwen van je kunnen op liefdesvlak onder het gemiddelde. En dat heeft dan weer invloed op het vertrouwen in je werk, je uiterlijk, kortom alles dat je zou moeten ondernemen. Dan krijg je van die knappe collega met haar betoverende ogen te horen dat je zo serieus kijkt of weet je niet of je eerlijk moet antwoorden op die alom bekende vraag “Hoe gaat het met jou”. Wel op zo’n moment trek ik me terug, zucht ik diep in mezelf en zet ik mijn tandenpasta glimlach op. En voor de echte vrienden zeg ik het eerlijk, dat ik er nog wel toekomst zie en de tijden nog wel zullen veranderen.