De wildvreemde.

Laatst interviewde ik een vrouw. Bij het eerste contact dacht ik al direct dat moet wel een madam zijn zoals ik. Misschien kon je er ook niet rond kijken, was het al duidelijk en hoefde ze het niet te bevestigen. Maar toen ze dat toch deed vond ik het mooi te horen hoe ze tegen een wildvreemde als ik kon zeggen dat ze die zaak samen met haar vriendin had opgestart. Het leek zo simpel toen ze het zei. Ze zou even goed man kunnen zeggen. Het mooie was dat men collega er niet op reageerde. Zelfs niet door een hapering, maar dat hij gewoon verder deed alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Ja zelfs ik sta daar nog van te kijken.