Fier op mij.

Wegens omstandigheden breng ik vanmorgen mijn moeder naar haar werk. Het is maar twintig minuutjes rijden, dus absoluut geen grote inspanning en dan ben ik zeker op tijd uit mijn bed en op het werk. Zij rijdt heen en aan haar werk stappen we allebei uit, zodat ik de bestuurdersstoel kan innemen. Ik draag voor een keer een jeansrokje en ben gisteren naar de kapper geweest. Dus buiten mijn slaapogen vind ik het best nog okaj. Wanneer ik mijn moeder dag wil zeggen, komt een collega naar ons toe. Ik zie mijn moeder, de fierheid zelve, zeggen: "En dit is nu mijn jongste dochter". Heerlijk om te zien hoe haar ogen stralen en ze mij voorstelt alsof ik een juweeltje ben. Later op de dag hoor ik dat de collega me een mooie madam vond. Jaja ze zal niet anders durven dan dat te zeggen :-).