In de poep genomen.

En dan zak ik als een pudding in elkaar. Of zakt een pudding niet in elkaar? Mijn geweldig voornemen of droom spat als een zeepbel uit elkaar en de harde realiteit komt ineens veel te snel op mij af. Nee het zal niks worden, leg u daar dan toch verdomme bij neer, denk ik bij mezelf. Niet dat ze mij bewust hoop heeft gegeven. Ik kan volmondig nee zeggen wanneer ze mij dat vraagt. Ik kan alleen maar zeggen dat als je iemand leuk vindt, je altijd hoopt, zonder dat er hoop moet zijn. Zo’n dromer ben ik nu eenmaal, ik sta niet stil bij de realiteit en dat bewijst nog maar eens dat ik nog veel moet leren op gevoelens- en liefdesvlak. Hard zijn, ijzig, enkel met mijn hoofd denken. Ja dat kan ik. Maar vanaf dat mijn hart erbij komt kijken, ben ik gezien. Word ik in de poep genomen en jaja, ben ik de pineut. Enige oplossing die ik dan vind is werken, werken, werken. Geen paniek, ik heb de komende twee maanden, zoals ik al eerder vermeldde, een volle agenda. Werk ik vaak meer dan zes op zeven. En ja, dit is dan weer zo’n ideale moment om mij die werkdagen ook echt te smijten. Je kan ermee lachen, maar als mijn privéleven op gevoelensvlak zo zal blijven lopen, dan ga ik nog eens carrière maken zenne :-).